หนึ่งวันที่มีความสุข

มักจะหมดไปอย่างรวดเร็ว

แต่หนึ่งวันกับความทุกข์

รอยังไงมันก้อไม่หมดไปง่ายๆ

เวลาแต่ละวันมันไม่เท่ากันเหรอ?

ห้าปีที่ผ่านมา

มีสุข มีทุกข์

แต่ก้อเป็นเวลาที่ดี

และผ่านไปเร็วจนน่าตกใจ

แต่ห้าเดือนที่กำลังจะผ่านไป

ทำไมมันผ่านไปอย่างเรื่อยเปื่อย

มีอะไรที่ผิดพลาด?

ผิดที่เรา หรืออะไร?

คิดแล้วน่าเสียดาย

แต่ที่น่าเสียดายกว่า

คือ...

เมื่อไหร่จะเลิกเสียดาย?

เมื่อไหร่จะเลิกคิด?

พยายามรึยัง?

ทุกข์ สุข

เข้ามาในชีวิต

แล้วก้อผ่านไป

ถ้าคิดได้แบบนี้

ตอนที่มีความสุข

ก้อเตรียมไว้ซะ

ว่าความทุกข์

คงตามมาอีกไม่ไกล

แล้ววันที่เหลือ

ก้อจะได้ไม่เสียดาย

ว่าวันเก่าๆได้ทำอะไรลงไป