-
อาทิตย์ที่ผ่านมา เพื่อนเก่าแวะเวียนเข้ามามากมาย
ไม่ค่อยได้เจอกันนาน
นานเท่าไหร่จำไม่ค่อยจะได้แล้ว
อยู่ดีๆก็มา ไม่ทันได้ตั้งตัว
มาเวลาใกล้ๆกัน
เกือบพร้อมกันเลยก็ว่าได้
เริ่มด้วย
ไอ้เดียวดาย
คุณเหงา
นายอดีต
พี่โศก (นามสกุลเศร้า)
และิปิดท้ายด้วย
น้องน้ำตา
ไม่ได้เจอกะพวกเค้ามานานมากแล้ว
อยู่ๆก็แวะมาเยี่ยมเราพร้ิอมๆกัน
เล่นเอาเกือบตั้งตัวไม่ติด
ได้พูดคุย
ได้มองหน้า
ได้หัวเราะ
กับเพื่อนๆ
ได้รำลึกถึงเรื่องราวต่างๆในอดีต
ได้เขียนมันออกมาเป็นบทความที่ไม่เคยเขียนมาก่อน
แปลกไปอีกแบบ ในสองเอ็นทรี่ที่แล้ว
เขียนในมุมมองบุคคลที่สาม
ถ้าพวกเค้าไม่มา
คงไม่ได้พบรำลึุกถึงเรื่องดีๆ
ในอดีต
ใน...
ก้นบึ้ง
ของจิตใจ
--
ตอนนี้ทุกคนแยกย้ายกันไป
แต่ไม่นาน เราคงได้พบกันอีก
แต่ไม่นาน เราคงได้พบกันอีก
ขอบคุณ
ความเดียวดาย..
ที่ทำให้เราได้พูดคุยกับตัวเอง
ความเหงา..
ที่สอนให้เรารู้จักว่าตัวเอง สุดท้ายแล้ว ก็มีแต่ตัวเอง
อดีต..
ที่ชั่วบันทึุกความทรงจำดีๆ และเก็บมันไว้
ความโศกเศร้า..
ที่สอนให้เราเข้มแข็ง แม้ว่าจะเจ็บปวด
น้ำตา..
ที่ช่วยอยู่เป็นเพื่อน ยามที่เรา ไม่มีใคร
ไม่มีใครเลยจริงจริง
ขอขอบคุณ
จากใจ
ว่างๆคงได้เจอกันอีก
---
สักคน - ตรัย ภูมิรัตน
ป.ล. เด็กน้อยจบซีซั่นหนึ่งแล้ว ใครอยากอ่านต้องรอ ซีซั่นสอง
(เป็นซีรี่สั้น ซีซั่นนึงมีสองตอน)
(เป็นซีรี่สั้น ซีซั่นนึงมีสองตอน)
