อ่านแล้วไม่ค่อยจะแน่ใจว่าจะให้นำไปขบปรัชญาหรือแค่ตั้งใจจะหลอกผีคนอ่าน

เราก็ไม่ค่อยมองกระจกนะ เวลาตื่นก็สะลึมสะลือหลับไปแปรงฟันไป ผีในกระจกก็กลัวบ้าง สมัยยังสาว และตอนนี้ ภาพที่เราเห็นในกระจก ก็ไม่ใช่ตัวเราค่ะ

ยัยอ้วนนี่มันต้องไม่ใช่เราแน่นอน! เป็นไปไม่ด้ายยยยย~~~

ถ้าอย่างนั้น เมธ์คงต้องพูดแต่ แคนดี้วูแมน หลายๆครั้ง ... - -

เห็นรูปแล้วอยาก

ฮั่นแน่..รู้น้าคำไหน

..



กลัวเหมือนกันนะกระจก
เวลายืนจ้องกระจกนานๆแล้วรู้สึกไม่ดี
กลัวตัวไรมันจะโผล่มา..

แต่ถ้ามัวส่องแล้วหลงตัวแบบนกหงษ์หยก ก็ไม่ไหวน่ะ

ใช่ตอนเด็กๆ มีอยู่ช่วงหนึ่งไม่กล้าส่องกระจก เพราะผีหลอก
แต่พอโตต้องมีกระจกเยอะนะไว้ส่องตัวเอง กระจกหกด้านเป็นไง
เปรียบเสมือนมีเพื่อนที่ดีๆหลายคน คอยสะท้อนความเป็นเราจากแต่ละมุมมอง ช่วยขัดเกลาให้เราดีขึ้น ขัดจนตัวกลมเป็นหมูเลย ....

เคยดูแคนดี้แมน...
น่ากลัวมากๆ
เคยลองเรียกชื่อแคนดี้แมนหน้ากระจก
แต่แค่สองครั้งเอง ไม่กล้าเรียกครั้งที่สาม....

เหอ เหอ เหอ++

นกตอนเด็กๆครูเล่านิทานให้ฟัง

เรื่อง ผีกระสือ แถมเล่าตอนวันสุดท้ายก็ปิดเทอมฤดูร้อน
ทั้งปิดเทอม นั่งสยองอยู่คนเดียว ไม่กล้าอยู่มืด สุดนั่งร้องไห้ จนป๊ากับม๊างง

คิดๆไปทำไปได้

พักผ่อนบ้างนะกู๊ด

เมื่อก่อนก็ไม่เคยสงสัยหรอกนะว่าคนในกระจกใช่เราจริงๆหรือเปล่า ... แต่ทุกวันนี้ชักไม่แน่ใจ
ก็เมื่อกันตัวมันไม่ได้ล่ำขนาดนี้ ตีกาก็ยังไม่เห็นจะมี
แคนดี้แมน ขอไม่พูดได้ไหมคะ กลัวอ่า

ไม่ได้เข้ามานาน
เดี๋ยวนี้ ดูดาร์กขึ้นนะลุง

บ้างครั้งกระจกสะท้อนตัวตน แต่บางครั้งกระจกก็หลอกตาเรา...
ขวดเครื่องดื่มเยอะจริงๆ

ถามคำเดียวสั้นๆนะกู๊ด

ที่มึงเขียนมาเนี่ย เป็นแนวความคิดต่างๆนาๆเนี่ยนะ มันต้องมีซักอันที่มึงยึดไว้ประจำใจอ่ะ เหอ เหอ อันไหนวะ ^^ v

กูว่านะ ถ้าจะให้ดีอ่ะ ความคิดทั้งหลายทั้งมวลของเมิงอ่ะ น่าจะเอามาใช้ได้จริงนะ มันคงจะดีไม่น้อย 555+

รัยวะ

hsdfhsjegjwebgsgdfsj,bjksedbgmhb

อ่านแล้วน่ากลัวจัง

อ่านแล้วน่ากลัวจัง

งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง